Ο Στρατός

Ο στρατός ήταν και θα είναι πάντοτε ένα μεγάλο σχολείο. Γνωρίζεις κόσμο,ταξίδεύεις, γελάς δαγκώνεις τα χείλη σου ,χτυπιέσαι και όλα τα συναφή. Η ματιά σου αλλάζει, έχει κάτι το δουλικό επάνω της. Ντρέπεσαι να δείξεις την ταυτότητα σου γιατί είσαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Όλοι σε κοιτάνε με συμπάθεια. Κατά κάποιο τρόπο έχεις μια ασυλία που αν την εκμεταλλευτείς σωστά μπορείς να πας πολύ μπροστά...

Χαμένος χρόνος ο στρατός; Δε θα το λεγα, αμέσως μου'ρχονται στο νου άλλα παραδείγματα χαμένου χρόνου πολύ πιο οδυνηρά. Παρ'όλα αυτά έχει κάτι το ιδιαίτερο η θητεία. Η ψυχολογία του φαντάρου είναι τόσο ευαίσθητη όσο η επιφάνεια της θάλασσας. Τίποτα δε μένει σταθερό και η κυκλοθυμία φτάνει το κόκκινο. Κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει αν δεν το ζήσει. Τη μια στιγμή ο καιρός περνά σαν τον αέρα και την άλλη δυσκολέυεσαι να αναπνεύσεις. Δεν ξέρω αν στο στρατό γίνεσαι "άντρας" πάντως σίγουρα μαθαίνεις να αντέχεις περισσότερο. Εκτιμάς τα απλά: τον ελεύθερο χρόνο, ένα πιάτο φαί, το ζεστό νερό, μια ματιά γεμάτη υπόσχεση, ενα ανόητο μήνυμα αγάπης. Οτιδήποτε μπορεί να σου φτιάξει ή να σου χαλάσει το κέφι στη στιγμή.

Κάθε στιγμή πρέπει να την εκμεταλλεύεσαι, συνήθως αυτό μεταφράζεται σε ύπνο, άλλοτε σε βιβλίο και άλλοτε σε σκέψεις. Δεν είναι ακριβώς σαν φυλακή γιατί οι έξοδοι είναι πολλές. Η ματαιότητα σε κάποια πράγματα που κάνεις προφανής, τό ίδιο και η αναγκαιότητά τους. Δεν είναι και τόσο άσχημα όσο το φαντάζεσαι αλλά δε θα πετάξεις και τη σκούφια σου. Συνήθως ξυπνάς και για μια και μόνο στιγμή νομίζεις πως όλα τελείωσαν μετά η ρουτίνα σε καλύπτει ή καλύτερα σε κουκουλώνει. Ο καιρός με τον ένα ή τον άλλο τρόπο περνάει και το άγχος ελαττώνεται. Ξαφνικά συνηδειτοποιείς πως από ένα πλήρως καθορισμένο περιβάλλον θα ξεβραστείς σε ένα χάος. Στο στρατό τα πάντα είναι συγκεκριμένα, στη ζωή όμως; Παρακολουθείς τις ειδήσεις και όλα σου φαίνονται ξένα. Κοιτάζεις σαν χαζός. Όλο το παρελθόν έρχεται κατά καιρούς και σου τρυπάει το μυαλό. Μορφαζεις,χτυπιέσαι μετά όμως κοντοστέκεσαι. Ρίχνεις μια ματιά πίσω αλλά δεν είναι κανείς. Το κακό έφυγε και πίσω δε γυρνάει. Χαμογελάς. Όχι σήμερα δε θα ακολουθήσω τη ρουτίνα μου θα κάνω κάτι διαφορετικό...

Θαρσείν χρη

Ήμουν εκεί για να τα δω όλα. Το λουλούδι να γίνεται τσουκνίδα. Τη συμπάθεια να γίνεται αίσθημα,το αίσθημα να γίνεται εξάρτηση, την εξάρτηση να γίνεται μανία και μετά το χάος. Ύστερα με είδα πάνω από τις στάχτες μου να αναζητώ την τύχη μου. Έπειτα η δίψα για κάτι καινούριο τα αντικατέστησε όλα. Το κόλπο είναι στη συνεχή αναζήτηση του καινούριου, του απρόβλεπτου και όχι η στασιμότητα του σίγουρου. Ήμουν εκεί τις στιγμές της απόλυτης βαρεμάρας, της αμφιβολίας,των στιγμών που ήθελα απλά να κοιμηθώ για να μη σκέφτομαι και ακούω. Ημουν μπροστά στην καταστροφή τους και ήμουν εκεί για να προχωρήσω παραπέρα. Όχι με τεχνητά μέσα αποφυγής του προβλήματος αλλά με μια καθολική απόρριψη αυτού που αντιπροσώπευε. Θέλει θάρρος να δεις όλη την αλήθεια κατάματα. Θέλει θάρρος να παραδεχτείς τα λάθη σου. Πολλοί θα έμεναν πίσω και θα σκέφτονταν συνεχώς το παρελθόν. Πολλοί δεν ήξεραν τι να κάνουν την ελευθερία τους, εγώ όμως ξέρω...

Η Σκοπιά

Όπως το γκολ στο ποδόσφαιρο, όπως το τρίποντο στο μπάσκετ, όπως ο άσος στο τένις έτσι και αυτή αποτελεί κάτι το ξεχωριστό. Ναι, η σκοπιά αποτελεί την πεμπτουσία του στρατού. Εκεί τα βλέπεις όλα, χωρίς φτιασίδια, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είναι εκεί ωμά όπως ωμή είναι και η πραγματικότητα. Στη σκοπιά σου έχεις το όπλο σου, το κράνος σου και τις σκέψεις σου. Μπορείς να σκεφτείς το παραμικρό. Σκέφτεσαι όσα έκανες,όσα δεν έκανες, όσα έπρεπε να κάνεις και όλα αυά για τα οποία μετάνιωσες. Η σκοπιά έχει κάτι το επαναλαμβανόμενο, είναι μια ρουτίνα ώστοσο δεν πρέπει να ξεχαστείς. Πρέπει συνεχώς να χεις τα μάτια σου ανοιχτά,όπως ακριβώς και στη ζωή...Είναι μια ώρα ιερή, τίποτα δεν μπορεί να την αγγίξει. Είναι μια διέξοδος από τα προβλήματα αλλά και ταυτόχρονα μια βουτιά σε αυτά.Είναι μια ιεροτελεστία που πρέπει να τη σέβεσαι και να την αγαπάς αν σκοπεύεις να τη βγάλεις καθαρή. Δεν θέλει αστεία, θέλει υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις,έχω πίστη σε σένα...

transmission&she's lost control

http://www.youtube.com/watch?v=JCVHAjTBb1U&feature=related

μπορεί κάποια πράγματα να ξεπουλιώνται σαν τα φυστίκια, κάποια άλλα όμως μένουν ανέγγιχτα και τίποτα δεν μπορεί να τα πάρει. Αυτό το βίντεο είναι ένα από αυτά.

A Day In The Life

http://www.youtube.com/watch?v=d3Dpfkf3zhg

H συμβουλή

Να αποφεύγεις τις χοντρές, είναι θρασύτατες και επικίνδυνες καθώς δεν έχουν τίποτα να χάσουν.
Να προσέχεις περισσότερο όμως αυτές που ήταν χοντρές και αδυνάτισαν.Γιατί μπορεί να έδιωξαν το πάχος από το σώμα τους όμως δεν το έδιωξαν ποτέ από τη ψυχή τους. Ως εκ τούτου θα σκέφτονται και θα πράττουν σαν χοντρές.Δηλαδή πάνε κατευθείαν στο ψητό γιατί στο μυαλό τους έχουν το σκεπτικό: "αύριο ποιος θα ξεστραβωθει για μενα?" Προσοχή λοιπόν!Με σύνεση οι επιλογές σας...

Μην το ψάχνεις δεν πειράζει

Έτσι καθώς το φεγγαράκι κοιτάς
Να περνάει έξω από το παράθυρό σου
Κάτι εικόνες σου 'ρχονται απ' τα παλιά
Και χάνεις ξαφνικά τον εαυτό σου

Έτσι τελείως ξαφνικά και έτερον ουδέν
Μα εγώ μικρό μου είμαι πολύ μακριά
Μην το ψάχνεις, δεν πειράζει

από το Δήμο Μούτση