Sunday, 20 January 2013

Ο Έφορος / Tony Pinelli

http://www.youtube.com/watch?v=c1jtshx4ZHE

Διασκευή του Sunny Afternoon των Kinks

Tuesday, 31 July 2012

Το τοπίο είναι γνωστό


Ξύπνημα λίγο πριν το ξυπνητήρι. Με κατήφεια, με πονοκέφαλο, με κούραση. Ανοίγω τα στόρια και είναι ακόμη νύχτα. Νευρικές κινήσεις και σε 10 λεπτά είμαι έτοιμος.  Βγαίνω στο δρόμο.
Το τοπίο είναι γνωστό. Το θυμόμουν γεμάτο κόσμο, τώρα μοιάζει σχεδόν νεκρωμένο. Τα περισσότερα πρόσωπα άγνωστα. Που και που με λίγη προσπάθεια αναγνωρίζω κάποια. Με αναγνωρίζουν και αυτοί. Να ο κύριος Β. πάντα με χαιρετούσε όταν ήμουν μικρός και έπαιζα κόντα στο μαγαζί του. Τώρα πια έχοντας μπει στο τελευταίο στάδιο της ζωής του θα ήταν μάλλον απίθανο να με γνωρίσει. Δεν με γνώρισε.
Απλώνεται μια βουβαμάρα. Αποκλείεται να ήταν έτσι παλιότερα, θα το θυμόμουν. Η σιωπή σπάει με συζητήσεις για την καθημερινότητα. Σε όλες η ίδια αγωνία , το ίδιο ερώτημα. Γκρίνια σε ανθρώπους ικανούς και κάποτε περήφανους.
Πολλοί  έχουν μιαν έκφραση πόνου, άλλοι δείχνουν να μη δίνουν δεκάρα. Και οι δύο τρόποι μπορούν να πλησιάζουν την πραγματικότητα. Σαν μιαν εξίσωση που προσεγγίζει το μηδέν κοιτάζουν με στόμα ανοιχτό τα νέα.
Κλείνει η πόρτα.Ο ήχος του μηχανήματος χαμηλός αλλά επαναλαμβανόμενος. Τα χαρτιά μπροστά μου προσπαθούν πεισματικά να με κάνουν να γυρίσω το μάτι μου προς το μέρος τους. Στο τέλος τα καταφέρνουν.
Η επίλυση είναι δύσκολη. Η γνώση βρίσκεται διασκορπισμένη ανάμεσα σε βιβλία , σκληρούς δίσκους και το μυαλό μου. Όλα ανάκατα μα που και που μπαίνει μια τάξη. Τέλος του χρόνου, πάλι πίσω.
Η τηλεόραση μοιάζει με κακόγουστο αστείο. Σαν κάποιος αόρατος σκηνοθέτης να κατευθύνει τις ειδήσεις. Η διάθεση πέφτει και το off πατιέται αυτόματα.
Πίσω στο μηχάνημα, ενώνοντας τη μοναξιά μου με αυτές των άλλων. Καμία αντίδραση, ερωτήσεις, απαντήσεις χωρίς ίχνος ζωντάνιας. Νέα προβλήματα ξεπηδάνε και ζητούν επίλυση. Με κόπο και επιδεξιότητα βρίσκονται λύσεις για το καθένα.
 Περπάτημα προς το σπίτι. Με μούτρα, δίχως ικανοποίηση βλέποντας την πόλη να στενεύει μέρα με την μέρα.
Ο πιστός φίλος περιμένει για τη μοναδική του απόλαυση της μέρας. Η τελευταία υποχρέωση.
 Ώρα για ύπνο.

Sunday, 19 February 2012

ΦΥΓΗ

Αἰσθάνομαι τὴν πραγματικότητα μὲ σωματικὸ πόνο. Γύρω δὲν ὑπάρχει ἀτμόσφαιρα, ἀλλὰ τείχη ποὺ στενεύουν διαρκῶς περισσότερο, τέλματα στὰ ὁποῖα βυθίζομαι ὁλοένα. Ἀναρχοῦμαι ἀπὸ τὶς αἰσθήσεις μου.

Ἡ παραμικρότερη ὑπόθεση γίνεται τώρα σωστὴ περιπέτεια. Γιὰ νὰ πῶ μία κοινὴ φράση, πρέπει νὰ τὴ διανοηθῶ σ᾿ ὅλη της τὴν ἔκταση, στὴν ἱστορική της θέση, στὶς αἰτίες καὶ τὰ ἀποτελέσματά της. Ἀλγεβρικὲς ἐξισώσεις τὰ βήματά μου.

K.Γ.Κ.

Friday, 10 February 2012

Τέλος

Τώρα ποὺ βρῆκα πιὰ μίαν ἀγκαλιά,
καλύτερη κι ἀπ᾿ ὅ,τι λαχταροῦσα,
τώρα ποὺ μοῦ ῾ρθαν ὅλα ὅπως τὰ ῾θελα
κι ἀρχίζω νὰ βολεύομαι μὲς στὴν κρυφὴ χαρά μου,
νιώθω πὼς κάτι μέσα μου σαπίζει.

Ντῖνος Χριστιανόπουλος

Tuesday, 4 January 2011

Προσευχή

Αγαπητέ Θεούλη,
Εύχομαι το 2011:
Να μου δώσεις το ίδιο θάρρος και δύναμη που μου έδωσες και πέρυσι.
Να γεμίσεις με μαύρο χρήμα τα ταμεία μου.
Να μου προσφέρεις ακόμη περισσότερες γυναίκες.
Να φροντίσεις ώστε όλοι οι παρεξηγημένοι αυτού του κόσμου να συνεχίσουν να παίρνουν τα φαρμακά τους .
Να κρατήσεις κλειστό το επάγγελμά μου ώστε να συνεχίσω να ανήκω στους ευνοημένους της κοινωνίας.
Να ποδοπατήσεις με πάθος όσους παρασιτούν σε βάρος μου.
Να μου δώσεις λίγη περισσότερη έπαρση και ύφος για να μπορώ να σταθώ ακόμη καλύτερα στην κοινωνία.
Να καταφέρεις να βγάλεις προς τα έξω την ανεκδήλωτη οργή μου.
Τέλος να τιμωρήσεις παραδειγματικά με οικονομική ή ακόμη καλύτερα φυσική εξόντωση όσους θέλουν το κακό μου.
Σε ευχαριστώ που με άκουσες.

Paul quits the Beatles

Q: “Is your break with the Beatles temporary or permanent, due to personal differences or musical ones?”

Paul: “Personal differences, musical differences but most of all because I have a better time with my family. Temporary or permanent I don’t really know”

Q: “Do you foresee a time when Lennon-McCartney becomes an active songwriting partnership again?”

Paul: “No”

Friday, 15 October 2010

Αποδόμηση

A pretty face may last a year or two but pretty soon they’ll see what you can do
John Lennon 1971

Δεν σε θαμπώνει και όμως δεν περνά απαρατήρητη. Έχει μυαλό αλλά το χρησιμοποιεί μόνο για λάθος σκοπούς.
Δεν μπορεί να διαφωνήσει με κανέναν μια και δεν μπορεί να επιβληθεί για κανένα λόγο. Δεν χάνει το χρόνο της. Δεν μπορεί να περιμένει κανέναν. Είναι πάντα ανυπόμονη.

And you started looking much older and your fashion sense is second rate like your perfume Paul Weller 1980

Έχει δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Η μια της λέει ότι είναι χαριτωμένη σε ότι και αν κάνει και η άλλη λέει ότι είναι όλα χάλια επάνω της και με αυτή τη σκέψη προσπαθεί σκληρά να τους ευχαριστήσει όλους. Δε θα το παραδεχτεί ποτέ αλλά κατά βάθος ξέρει ότι δεν έχει άποψη. Αυτά που λέει ενδιαφέρουν μόνο ανόητους και ανόητες. Ζει σε έναν μικροκοσμό μαζί με τους ομοίους της και –δεν το ξέρουν αυτό-περιμένουν ποιος θα πεθάνει πρώτος από τη βαρεμάρα.

And if you fool yourself you will make him happy? Kurt Cobain 1990

Μην την υποτιμάς όμως. Θα κάνει τα πάντα για να πετύχει τους σκοπους της. Θα πει ψέμματα για να καλυφθεί,θα κλάψει για να σε συγκινήσει, θα βάλει τα καλύτερα ρούχα της για να σε σαγηνεύσει θα χρησιμοποιήσει κάθε φτηνό μέσο για να ικανοποιησεί το εγώ της. Είναι εξοργιστική. Θα θελήσει να σε εκνευρίσει μόνο και μόνο για να αισθανθεί και αυτή ότι μπορεί να κάνει κάτι. Είναι δέσμια των επιλογών της. Πιστεύει στη μοίρα μια και τα αφήνει όλα στην τύχη. Έχει τυλιχτεί με το μανδύα της αθωότητας και της γλυκήτητας πιστεύοντας ότι θα το καταπιούν και οι άλλοι. Μετά από λίγο καιρό όμως οι άλλοι καταλαβαίνουν..
Για αυτήν πάντα φταίει κάποιος άλλος.Ποτέ δεν αναλαμβάνει την ευθύνη.
Δεν της αρέσει η λογική. Μπορεί να σου πει το πιο ασυνάρτητο πράγμα του κόσμου και να σε κοιτάξει με το πιο λυπημένο βλέμμα που έχει στο ντουλάπι της λεγοντάς σου «Αφού έτσι είναι, γιατί δεν με πιστεύεις; Έλα ντε! Γιατί:

And you know something is happening but you don’t know what it is, do you Mr Jones?
Bob Dylan 1965

Είναι κουραστική. Μπορεί να σου μιλάει για ώρες με έναν ακατανόητο ενθουσιασμό για το πως πέρασε στη δουλειά της. Μάντεψε κάτι όμως, δεν δίνω δεκάρα για τη δουλειά σου! Ένα ατελείωτο χασμουρητό είτε στο τηλέφωνο είτε από κοντά.
Ήταν κάτι του τύπου: η συνήθεια που έγινε λατρεία και η λατρεία που έγινε ένα μείγμα βαρεμάρας ,αηδίας και εμετού.
Είναι ανοιχτή με τον κόσμο. Πιστεύει πως έτσι πρέπει να είναι γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Οι παρέες της απαρτίζονται από ηλίθιους και πονηρούς. Αγαπημένο της ζώο είναι η γάτα. Νομίζω ότι της αρέσει επειδή η γάτα θα κάνει ότι θελήσεις πάντα με το αζημίωτο όμως. Νομίζει ότι είναι ξεχωριστή επειδή είναι λίγο διαφορετική από την παρέα της. Στην πραγματικότητα είναι τόσο μα τόσο συνηθισμένη.

The problem is you and what you’re gonna do with your problem?
John Lydon 1977

Νομίζει ότι απλά με το να αποφεύγει κάτι που την ενοχλεί θα μπορέσει να το ξεχάσει. Και αν το ξεχάσει και δεν το σκέφτεται όλα θα είναι καλύτερα, σωστά;
Ξέρει πότε κάνει κάτι λάθος, δεν την ενδιαφέρει όμως να το διορθώσει. Προτιμά να βλέπει το λάθος να διογκώνεται από το να το λύνει.

Θα σου πει τα πάντα για να κερδίσει. Είναι καλή ηθοποιός, πολύ καλή μάλιστα. Ξέρει τι πρέπει να πει τη σωστή στιγμή και οταν δεν ξέρει λίγα δάκρυα παραπάνω θα κάνουν τη δουλειά. Γιατί εσύ είσαι αυτός που δεν καταλαβαίνει. Εσύ σκεφτεσαι μόνο τον εαυτό σου. Εσυ δεν έχεις διάθεση να βρεθείτε. Εσυ δεν έγινες χαλί να σε πατήσει. Εσύ εσύ εσύ....Και μετά κι άλλα δάκρυα...Ξέρει καλά πως να παίζει το ρόλο του θύματος σε εντυπωσιάζει μάλιστα αυτή η ευκολία με την οποία εναλλάσει τους ρόλους

Όταν θα κοιτάζει τον καθρέφτη θα νομίζει ότι είναι σπουδαία κατά βάθος όμως ξέρει ότι αυτό που αντιπροσωπεύει είναι σάπιο όπως και η μέχρι τώρα ζωή της. Μια ζωή ότι να’ναι με ανθρώπους ότι να’ναι και τα πάντα αφημένα στο έλεος του Θεού.

Η ζωη κυλά διαφορετικά αυτές τις μέρες. Ένα αίσθημα δημιουργίας με κατακλύζει καθώς βρίσκω ένα δαιμονισμένο ενδιαφέρον σε κάθε τι καινούριο.Και για να αντιστρέψω τον Jack Nicholson η απουσία σου με έκανε καλύτερο άνθρωπο.