Μια διαρκής εκκρεμότητα

Στην αρχή είσαι μικρός και αυτός φαντάζει απεριόριστος.
Μετά πας στο σχολείο και αυτός αν και μειωμένος είναι αρκετός για να κάνεις τη δουλειά σου.
Στο λύκειο οι ισορροπίες έχουν αλλάξει και εσύ τον ψάχνεις εναγωνίως. Δεν ανησυχείς όμως, μόλις περάσεις κάπου θα τον έχεις άπλετο.
Πράγματι στην αρχή είναι έτσι. Σταδιακά ελαττώνεται. Κάποιες φορές μηδενίζεται αλλά δεν πειράζει μικρός είσαι ακόμη.
Μετά αρχίζουν οι υποχρεώσεις. Πρέπει να τον αφιερώνεις σε ένα σωρό μικρά και μεγάλα πράγματα. Κάθε μέρα αναλώνεται σε ανθρώπους και εργασίες που μόνο σκοπό έχουν να σου τον κλέψουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Σήμερα φαντάζει ελάχιστος. Και αυτόν τον λίγο που έχεις δεν ξέρεις τι να τον κάνεις, δε σου χει μείνει άλλη ενέργεια για να τον αξιοποιήσεις.

Αφισοκώληδες!

Τους βλέπεις κάθε μέρα πίσω από τους πάγκους. Με τους οδηγητές και τα φυλλάδια για τις εκδρομές και τα πάρτυ στη Μύκονο. Όλοι μέρα συζητούν. Και οι συζητήσεις πιάνουν τόπο. Κάθε μέρα ταξιδεύουν νοητά από την Αβάνα στη Μόσχα και από εκεί κατευθείαν στη Μύκονο. Τα χρόνια περνάνε, κάποιοι τελειώνουν και είναι οι πρώτοι επιλαχόντες για το δημόσιο. Άλλοι αρχίζουν και μετράνε τα επιπλέον χρόνια. (Αυτοί είναι υποψήφιοι για συνδικαλιστές). Οι θεωρίες όμως εκεί! Ατράνταχτες. Το ίδιο και οι μπερέδες! Εκεί και τα επαναστατικά μπλουζάκια. ‘Όλα για την επανάσταση! Όλα για την ιδέα! Όλα για το κόμμα! Όλα για το γαμημένο το κόμμα!

Το τέλος του παιχνιδιού

Διεσταλμένες οι κόρες ,λίγοι παλμοί παραπάνω,λίγος ιδρώτας παραπάνω, λίγη ανησυχία παραπάνω, λίγες φαντασιώσεις παραπάνω λίγες παραισθήσεις παραπάνω,λίγο χρώμα λιγότερο,λίγα όνειρα λιγότερα,λίγες λέξεις λιγότερες.
Η ζωή δε συγχωρεί ποτέ την αδυναμία.Η συμπόνοια είναι πρώτιστη αμαρτία. Η συμπόνοια για τους αδύναμους αποτελεί προδοσία της φύσης. Οι ισχυροί μπορούν να νικήσουν εξοντώνοντας τους αδύναμους.Δεν άφηνα ποτέ τον εαυτό μου να νιώθει συμπόνια. Οι πίθηκοι ποδοπατούν κάθε παρείσαχτο μέχρι θανάτου. Ότι ισχύει για τους πιθήκους ισχύει ακόμη περισσότερο για τους ανθρώπους.
Όλα είναι μια ιδέα..Αλλά τι ιδέα ε?


GAME OVER

Καθαρές κουβέντες

Μάλλον, ίσως,μπορεί, θα το σκεφτώ, το πιστεύεις? ,είναι πολύ πιθανό ,θα το ήθελα αλλά...,σε πρώτη φάση ναι όμως.. , το έχω στα υπ'όψιν , είναι στα πλάνα μου,
-θέλεις?
-θέλω
-θέλε!

Η φυσιολογική ροή των πραγμάτων

Καταστροφή
Άρνηση
Οργή
Αναζήτηση τρόπων εξόδου από το δίλημμα
Κατάθλιψη
Αποδοχή ατυχίας
Επανεκκίνηση της ζωής

Σκόρπιες σκέψεις

Οι πολλές σκέψεις κάνουν κακό. Είναι προτιμότερο να είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος σε ενα θέμα παρά να διασπάται η προσοχή σου σε πολλά μαζεμένα. Με αυτόν τον τρόπο σκέφτεσαι καθαρότερα, δεν μπερδεύεσαι. Μια ματιά έξω αρκεί για να δεις τον καθέναν και την καθεμία που προσπαθεί να κρυφτεί, που κάθε ημέρα κάνει ένα σωρο δουλειές για να αποφύγει την ίδια τη ζωη. Νομίζουν πως θα μείνουν για πάντα έτσι,άφθαρτοι. Αλλά οι αλλαγές θα έρθουν και θα τους διαψεύσουν. Ξεχνούν πως ότι ισχύει σε κάποια δεδομένη στιγμή δεν είναι απαραίτητο να εξακολουθήσει να ισχύει επ'αόριστον.Αυτη η μικρή παράλειψη ίσως τους στοιχίσει .
Η ζωή μπορεί να σε σοκάρει είτε με τις αλλαγές που μπορούν να γίνουν σε αυτή είτε με την προκλητική στασιμότητα που μπορεί να σου προσφέρει. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Και κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσεις για το τι θα κάνεις διαφορετικά θα ξεπεραστείς από τα ίδια τα γεγονότα. Το να μένεις μετέωρος δεν είναι λύση ακόμη κι αν αυτό σε βολεύει προσωρινά.
Στο τέλος το ερώτημα παραμένει:μπορείς να αντέξεις?Η απάντησή σου οφείλει να είναι θετική.Δεν έχεις χρόνο ούτε καν για να κάνεις άσχημες σκέψεις.

Όταν πρέπει να μπει ένα τέλος

Το κακό με την ιστορία και γενικότερα με το παρελθόν είναι ότι δεν μπορεί να διαγραφεί. Πάντα θα είναι εκεί να θυμίζει τις χαρές, τις επιτυχίες αλλά και τα λάθη και τις απογοητεύσεις. Παρόλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει είναι δύσκολο για να μην πω αδύνατο να ξεφύγεις από αυτό. Πάντα θα είναι εκεί για να θυμίζει και να κουρελιάζει τα νεύρα μια και ότι και αν κάνεις δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα από ότι έγινε. Αυτό είναι το λάθος που γίνεται πάντα. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν στο παρελθόν και αρνούνται να κοιτάξουν πέρα από αυτό με συνέπεια να καταδικάζουν το παρόν και το μέλλον τους. Αυτή η προσκόλληση στο παρελθόν δεν μπορεί να επιφέρει τίποτα παρά μόνο εκνευρισμό για το πώς δεν έγιναν διαφορετικά τα πράγματα. Όμως ο εκνευρισμός αποτελεί ένα πρωτόγονο συναίσθημα, όταν αυτός εξασθενίσει το μόνο που μένει είναι η απογοήτευση και οι καταστοφικές συνέπειές της. Η προσπάθεια αλλαγής του παρελθόντος είναι μάταιη εκ γεννετής ωστόσο η ανάγκη αυτής της αλλαγής κρίνεται πολλές φορές επιτακτική. Πολλές φορές η λέξη συμβιβασμός με την πραγματικότητα και το παρελθόν είναι η προτεινόμενη λύση. Πολλές φορές όμως, η λέξη συμβιβασμός είναι αυτή που προκαλεί τη μεγαλύτερη οργή και ως συνέπεια την απογοήτευση. Δε μπορείς να ελέγξεις τα πάντα στη ζωή σου, θα ήταν ευχής έργον αν συνεβαινε κάτι τέτοιο. Και δυστυχώς για να καταφέρεις να δεχτείς (αλλά ποτέ πραγματικά μέσα σου) το παρελθόν το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι έναν συμβιβασμό με την ψυχή σου,τη ζωη σου την υπαρξή σου.